kulturë - letërsi

E shtunë, 04 Shkurt 2012 16:31

Ndiehej e uritun. Ishte e uritun. Stomaku i saj fishkllete trishtueshëm. Duhej me hanger diçka. Me e mbushë atë stomak të madh me çado qi t’gjete, mjaftote me e mbushë e m’u ndie e ngopun. Sepse, nëse ngopej nuk dite me arsyetue. Ndërsa, e gjendun me barkun petë, arsyeja e saj punote mrekullisht. Por ajo nuk dote qi arsyeja me i punue, mbasi i dukej e tepërt, duke kenë se, në botën ku jetote, arsyeja nuk vehej hiç në përdorim, mbasi krijesat e asaj botet, çdo ditë e ma tepër po merrnin për bazë mosarsyetimin dhe gjithçka u shkote ma mirë, sikur me te i paraprinin çdo problemi apo deshire.

kulturë - letërsi

E shtunë, 04 Shkurt 2012 16:31

Nata mshehej n’qetësin e saj të virgjën. Udha m’humbte mes çastesh të heshtuna. Vargojt’ e arsyes ishin zgidhun prej kohësh. M’mbante t’lidhun me të vetëm e kaluemja e afërt. Ndërkohë edhe po me rrente gjumi në atë heshtjen e zhurmshme, derisa goma e autobuzit ra në nji gropë.